Zwart- wit postkaart met foto van de Sint- Martinuskerk te Melle.

Parochiekerk St.-Martinus Romaanse kruiskerk (XII ?), na poging tot vergroting in 1837 wegens instorting gesloopt. Aanvang bouw van een volledig nieuwe kerk in 1837 waarvan aanvankelijk de toren instortte; in 1838 opnieuw opgetrokken, voltooid in 1839 en ingewijd in 1841. Eenvoudige neoromaanse plattelandskerk naar ontwerp van architect L. Minard. Ontvouwt een driebeukig schip met ingebouwde vierkante toren, leien zadeldak en koor met driezijdige sluiting. Bakstenen constructie met hoge rondbooglichten en zandstenen hoekstenen die ondermeer het tot toren verlengde poortrisaliet verticaal markeren. Rechthoekig portaal in een sobere classicerende hardstenen omlijsting: pilasters op hoge sokkel en lijstkapiteel onder het bekronend hoofdgestel. Twee omlijste gevelnissen, met beeld van H. Antonius abt en H. Cornelius paus van 1902 door J. Vits (Melle), in de blinde muurvlakken van de W.-gevel. Torengeleding voorzien van galmgaten met strekse rondboog op pilastervormige rechtstanden en horlogeplaten onder een driehoekig pseudo-fronton afgelijnd door een houten kroonlijst met klossen. Slanke achthoekige torenspits met kruisbekroning. Sacristie en bergplaats in de kooroksels door toevoeging van drie trav. met rondboogvensters vergroot, bergplaats daarbij omgevormd tot moderne winterkapel. Kerkinterieur met tonvormig overwelfd schip, zijbeuken met kruisgewelven en rondboogvormige scheibogen op ronde zuilen.

Mobilair: XVIII-schilderijen in de zijaltaren: H. Hubertus door T. de Reckers en Boodschap van de engel Gabriël aan Maria. Vergulde houten beeldengroop met H. Martinus van 1865 door de Vigne-Quyo. Marmeren hoofdaltaar van ca. 1839 met buste van de H. Martinus van Tours. Houten preekstoel van Lion n.o.v. architect Van Hoeck met koperen panelen gedateerd 1843 en 1879. XVIII-marmeren doopvont met koperen deksel. * Orgel door M. Van Peteghem van 1865 met buffet door Van Biesbroeck. Kruisweg met terracotta reliëfpanelen van 1912 door J. Vits.

bron: Inventaris Onroerend Erfgoed.