Zwart wit prentkaart

De brug werd gebouwd in 1867-1868 door een privé-initiatief van mevrouw van Pottelsberghe de la Potterie. Daartoe diende ook een nieuwe straat aangelegd te worden, nl. de Brugstraat. In 1893 kocht de gemeente de brug af van de "Concessionnaire Maatschappij der Brug te Melle", zodat de tolgelden konden afgeschaft worden. Het onderhoud van de brug en de vergoedingen voor de bruggedraaier vormden voor de gemeente een zware uitgave. Op 5 november 1907 besliste de gemeenteraad de brug gratis weg te schenken aan de staat. Ter gelegenheid van deze overname organiseerde de gemeente tijdens de zomerkermis enkele festiviteiten : een muziekfestival, vuurwerk en volksspelen. 

Tijdens de eerste wereldoorlog, in de nacht van 6 op 7 oktober 1914 besliste het Belgisch leger zich terug te trekken achter de Schelde en werd het bevel gegeven aan de genietroepen om alle bruggen over de Schelde op te blazen. Tijdens de bezetting bouwde het Duitse leger een houten noodbrug ter hoogte van de Pontstraat. De oorlogsbrug zou uiteindelijk dienst doen tot 1924

De nieuwe brug was slechts een kort leven beschoren. In de meidagen van 1940 vernietigde het derde regiment van de Belgische genietroepen de brug uit 1924. Tijdens de Tweede Wereldoorlog kregen de Mellenaars Hubert Rouckhout en Gustaaf Van den Hauwe opdracht om een noodbrug te bouwen aan de Pontstraat. Op het einde van de oorlog bliezen de Duitsers hun noodbrug op. Nadien werd de oude brug tijdelijk hersteld. Door middel van een katrolsysteem opende bruggedraaier Gust Lason de brug voorde scheepvaart. In 1956 werd een nieuwe, vaste brug officieel ingehuldigd. Op 18 maart 1992 stortte ze op een dramatische wijze in.

Bron: Dorpsbeelden uit het verleden Melle Gontrode